close
تبلیغات در اینترنت
يادمان علامه اميني (6)

ایران سرای من
الهم عجل لولیک الفــــــرج
قالب وبلاگ
درباره وبلاگ

بــا سلام خدمت بازدید کنندگان محتــرم،بـــه وبلاگ شخصی علــی کاکـــاونــــــد خوش آمدید.امیدوارم لحظـات خوبــی رو بگذرانیـــــد و ازاینکه وقت خـود را صـــرف مشاهــــده ایــــــن بلاگ نمودید،متشکرم اکثر مطالبی که در این وبلاگ منتشر می شود،دست نوشته ها و عقایـــد شخصی مدیر سایت می باشد مگر اینکه برای آن منبع دیگری ذکر شده باشد.این وب سـایت در سایت ساماندهــی وب سایت های ایرانی ثبت گردیده و تابع قوانین جمهوری اسلامــــی می باشد. این وب سایت مسئولیتی در مورد پیام هـــای ارسالی توسط کاربران نخواهد داشت.هر گونــــه پیوند به بیـــرون و یا باز نشـــر مطالب سایتهـــای دیگر الزاما به معنی تائید مطالب و محتواى آنها نیسـت. استفاده از تمــــام مطالب نوشته شده من در این وبسایت آزاد می باشد. همچنین می توانید برخی دیگر از وبلاگ های افشین کاکاوند را در زیر مشاهده فرمائید:تصاویر عمره 92 ..................powerirani.lxb.ir.. ...........ak110.mihanblog.com..... (((الهم عجل لولیک الفرج))).
ورود کاربران

ورود به سایت

نام کاربری:
رمز عبور :
رمز عبور را فراموش کردم ؟
آمار سایت
افراد آنلاین : 1 نفر
بازدیدهای امروز : 77 نفر
بازدیدهای دیروز : 41 نفر
كل بازدیدها : 712184 نفر
بازدید این ماه : 158 نفر
بازدید ماه قبل : 5080 نفر
نظرات : 576
كل مطالب : 352 عدد
تعداد اعضا : 706 نفر
امروز : چهارشنبه 05 اردیبهشت 1397
جستجوی مطالب

Google
iranam.rozblog.com

 ويژگي ها و مزاياي الغدير: 

گستردگي و جامعيت بحث

 اميني، ماجراي غدير را از زواياي گوناگون، کانون بحث و کاوش عميق و جامع قرارداده و هيچ جنبه اي از مباحث اين موضوع را فرونگذاشته است.

مي دانيم که احاديث منسوب به معصومين (ع) در صورتي مي تواند بر کرسيِ قبول و پذيرش اهل نظر بنشيند که به لحاظ سند و متن از اتقان و استحکام لازم برخوردار باشد؛ يعني، هم به لحاظِ سنديت و اصالت تاريخي، قطعيتِ صدورِ آن از ناحيه معصوم، محرز باشد، و هم از حيث «دلالتِ» لفظ و روشني معنا، به وضوح بر مفهوم يا حکم مورد نظر گواهي دهد. از اين رو، زنده ياد اميني در الغدير، هم به تفصيل سلسله راويان حديث غدير را معرفي کرده و با ترسيم جرياني شاخص و مستمر از ايمان به واقعيت غدير در طول تاريخ چهارده قرني اسلام، رد پايِ آشکارِ اين جريان را در نسل نسلِ مسلمين - از عصر پيامبر تا سده معاصر - نشان مي دهد، و هم به گونه اي مستدل، به بررسيِ مفادِ حديث غدير پرداخته، واژه هاي کليدي آن را - که بارِ معنا و مرادِ اصليِ پيامبر از پيامِ آسمانيِ غدير را بردوش دارند - عالمانه و نقادانه تبيين مي کند.

 

گستره پژوهش و تحقيق اميني در مباحث و موضوعات اساسي الغدير، که طي آن به چالش علمي با مخالفان برخاسته و نزاع 1400 ساله را «فصل الخطاب»ي شايسته آورده است، حقيقتاً بهت آور است؛ مثلاً نامه منظوم اميرالمؤمنين به معاويه را - که ضمن آن، به وصايت امير از سوي پيامبر در غدير، تصريح شده و از دلايلي است که اميني براي اثبات مفهومِ راستينِ واژه «مولي» در خطبه نبوي (سرپرستي امت) اقامه مي کند، علاوه بر يازده مأخذ مهم شيعي، از طريق 26 تن از دانشمندانِ بنامِ تسنن نقل مي کند، که در ميان آنان چهره هايي چون ياقوت حموي، ابن جوزي، ابن کثير، ابن صباغ مالکي و ابن حجر، شهرتي شايان دارند؛ [1]  يا شعر حَسان بن ثابت (ملک الشعراي پيامبر) را در گزارش واقعه غدير، از 38 مأخذ معتبر و مشهور سني نقل مي کند که دوازده نمونه آن از منابع کهن سني و 26 نمونه آن از متون قديميِ شيعي است. [2]  ديگر اشعارِ حَسان را نيز در فضايل مولا به نحو مستوفي ذکر کرده و در ذيل هر کدام، به تفصيل نکات و اشارات تاريخي و قرآنيِ فراوانِ آن را توضيح داده و در خاتمه، مشروح زندگانيِ وي را آورده است. [3] .

 

استدلال به منطق حريف

 اميني نيک آگاه است که در مصاف فکري و علمي با مخالفان، بايد با منطقِ آنان سخن گفت؛ از اين رو، پايه برهان و استدلال خويش را در اثبات منطق تشيع بر کتب معتبرِ اهل سنت و سخنِ دانشمندانِ مشهورِ آن فرقه نهاده، و حتي از خلفاي نخستين و پيشوايان مذاهب چهارگانه سني، شاهد آورده است.

در بررسيِ سلسله راويان غدير نيز، به معيارهايِ دانش رجال شيعه و آراي تراجِم نگاران و رجاليان آن بسنده نمي کند؛ زيرا شيعه در ايمان و تمسک به پيام غدير، مشکلي ندارد، بلکه بدان مي بالد و مفاد آن را چون گوهري تابان، بر پيشانيِ عقايد و افکار خويش زده است. الغدير، در واقع پيش و بيش از آن که شيعيان را مخاطب خود انگارد، براي گفت وگو با کساني پديد آمده است که پيام پيامبر را در غدير، چنان که بايد، نشنيده، يا درنيافته اند و اميرالمؤمنين علي (ع) را به جاي خلافت بلافصل پيامبر و يگانه رهنماي خطاناپذير امت، هم رديف، بلکه متأخر از عثمان (بنيان گذار سلسله اموي در تاريخ اسلام) مي شمارند! بنابراين، در گردونه بحث و احتجاج مذاهب - کافي نيست که في المثل، ابن عباس (صحابي بزرگ و دانشور) را که از راويان شاخص و بنامِ حديث غدير است، تنها دانشمندان رجالي شيعه، مدح و توثيق کنند، بلکه طومار وثاقت و اعتبار احاديثِ وي، بايد به امضاي رجاليانِ صاحب نام و معتبرِ اهل سنت نيز برسد، تا مجالِ هيچ ترديدي در صحت گزارش او از ماجراي غدير، باقي نماند و حجت بر همگان تمام شود.

اميني، کتابش را به منظور گشودن باب گفتماني معقول و مستدل با اهل سنت نوشته بود و نيک مي دانست که در چالش علمي با آنان، بايد به منطق خود ايشان سخن گفت و حقيقت را - با عمري غوطه خوردن در گرد و غبار کتابخانه هاي هند، عراق، ترکيه، شام و ايران - از دل متون معتبر و مشهور سني بيرون آورد و پيش چشم ايشان نهاد.

زماني که الغدير منتشر شد، مخالفان تشيع در عراق به نوري سعيد، نخست وزير مشهور عراق شکايت برده، به وي گفتند: «چگونه اجازه مي دهيد کتاب هايي مانند الغدير در کشور چاپ شود؟» نوري سعيد گفت: «شما نسخه اي از کتاب را نزد من آوريد تا ببينم.» وقتي کتاب را بررسي کرد، گفت: «اين کتاب، جز مطالبي که در کتاب هاي ما - سنيان - آمده، چيز ديگري ندارد. من چگونه اين شخص را مؤاخذه و محاکمه کنم و به او اجازه چاپ کتابش را ندهم؟» [4] .

 

انصاف و امانت علمي

 رعايت انصاف و حفظ امانت علمي در مباحث کلامي و اعتقادي، گوهري کمياب، و جمعِ ميان «پاي بندي» به اصول اعتقادي و بي طرفي در دفاع از آن اصول، کاري بسيار سخت و دشوار است، و اميني - به گفته صاحب نظرانِ منصفِ اهل سنت - در الغدير، به نيکي از عهده اين کار دشوار برآمده است.

استاد محمد عبدالغني حسن، محقق مصري، در تقريظ بر الغدير، اميني را «پژوهنده اي» مي داند که با وجود عشق و علاقه بسيار به علي (ع) و شيعيان او، «امانت علمي و بي غرضي در بحث و تحقيق را بيش از توجه به احساسات و عواطف، درنظر داشته است.» [5]  عبدالفتاح عبدالمقصود، محقق و نويسنده شهير مصري نيز معتقد است که اميني در دفاع از اصالت «غدير» و رد منکران و مخالفان آن، «تنها زير تأثير انگيزه شيفتگي به امام علي (ع) نبوده، بلکه ... چهره قاضي و حَکَمي دادگر دارد که موضوع را در دو کفه ترازوي منطق مي سنجد، آن گاه به عيان ثابت مي کند که کدام کفه سنگين تر است. شايد هر بي طرفي که نگاهي زودگذرا به صفحه هاي کتاب وي بيفکند - به ويژه بخشي که به سلسله هاي وَضاعين (حديث سازان) و موضوعات (احاديث ساختگي) اختصاص يافته است - بدين حقيقت پي برد که اميني، محققي امين است و در برگزيدن و استنباط آرا و عقايد خويش، از دقيق ترين شيوه هاي تحقيقِ منزهِ صحيح، پيروي کرده است.» [6] .

اميني، خود به دست هاي دسيسه گر در تاريخ و نقش تخريبي آنان در تحريف واقعيات و انحراف نسل ها از مسير حقيقت، نيک توجه داشت و به نقد جدي و اصولي نگارش ها و گزارش هاي تاريخي معتقد بود. [7]  شدت اهتمام او را به حفظ امانت در گزارش تاريخ، مي توان از سفارش وي به فرزندش دريافت: « ... در تأليف و قلم، پيوسته امانت را رعايت کند. هرچه نقل مي کند، عين نوشته باشد؛ حتي اگر علي (ع) را «کرم اللَّه وجهَه» نوشته اند، عيناً همان طور نقل کند و در تاريخ و منابع، خيانت نکند و در راه تأليف، خود را براي گرسنگي و دربه دري و چوب خوردن آماده گرداند و اگر نمي تواند، وارد گود نشود و کنار رود.» [8] .

 

نقل شجاعانه و نقد عالمانه اظهارات مخالفان

 در چالش علمي با حريف، قوت استدلال و حقانيت سخن افراد، زماني نيک آشکار مي شود که پاي نقل و نقد ادعا و دلايل طرف مقابل به ميان مي آيد؛ وگرنه، يک جانبه سخن گفتن و چهره اي مضحک و وارونه از سخنانِ حريف ترسيم کردن و سپس، تنها بر کرسي داوري نشستن، هنري نيست. آنان که يک طرفه به قاضي مي روند، جز پژواکِ سخنان خويش، صدايي نمي شنوند؛ البته راضي هم بر مي گردند! هنر، آن است که استدلال هاي حريف، شجاعانه نقل شده، محققانه به بوته نقد گذاشته شود. آن گاه است که خواننده هوشمند مي تواند آگاهانه به داوري بنشيند و دُر را از خَزَف باز شناسد؛ اميني که به درستي و اتقان منطق خويش اطمينان داشت، همين راه را برگزيد.

بخش مهمي از الغدير، به گزارش و نقد عالمانه سخنان کساني اختصاص دارد که، مع الاسف، عناد و تعصب، ديده عقل و انصافشان را کور ساخته و از سرِ بي مهري، بل دشمني با خاندان پيامبر يا محبت به دشمنان آن خاندان، به انکار يا تحريف حقايق پرداخته اند. اميني، محکمه اي شگفت برپا مي کند و اين گونه کسان را با براهيني استوار - که بايد خواند و ديد - يک يک به محاکمه مي کشد و سرانجام، گِل از چهره مهتاب فرو مي شويد. با مشاهده حجم کار اميني در اين عرصه، بايد گفت به راستي، يک تنه، کار يک لشکر کرده است! [9] .

 

 

 

[1] علامه اميني، الغدير، ج 2، ص 25 - 30.

[2] علامه اميني، الغدير، ج 2، ص 34 - 39.

[3] علامه اميني، الغدير، ص 40 - 65. به نوشته استاد محمدعبدالغني مصري در تقريظ بر الغدير: «اميني بزرگوار، در جست وجوي خود از کوره راه هاي سخت گذري گذشته است که پيوسته، هر راهي به شاخه هاي گوناگوني پيوسته و مشکلات و مسائل فراواني فراپيش مي آورده است و اين گذشتن از راه هاي دور و دراز، وي را در پافشاري به پيش تر رفتن، استوارتر کرده است؛ مانند ماه شب چهارده، که هرچه فزون تر در آن نگري، تلألؤ خيره کننده آن فزون تر مي شود.» (حکيمي، محمدرضا، حماسه غدير، ص 358 - 359) براي مستدل شدن گفته استاد محمد عبدالغني درباره وسعت چشمگير مآخذ الغدير و احاطه اميني به متون و مصادر کهن، ر.ک: همان، ص 360 - 362. 

[4] آخوندي، يادنامه علامه اميني، ضميمه روزنامه رسالت، ص 19.  

[5] ر.ک: حکيمي، محمدرضا، حماسه غدير، ص 359.

[6] ر.ک: حکيمي، محمدرضا، حماسه غدير، ص 372-373. از نويسندگان و محققان ايراني نيز دکتر حميد عنايت، به توفيق شگرف اميني در جمع ميان آرمان خواهي (دلبستگي به اصول ديني و اخلاقي) و وفاداري به اصول روش علمي (حفظ بي طرفي در مقام پژوهش و تحقيق) تصريح کرده است. (ر.ک: همان، ص 508 - 514).

[7] ر.ک: علامه اميني، الغدير، ج 1، ص 3 - 5، «التاريخ الصحيح.».

[8] اميني، محمدهادي، يادنامه علامه اميني، ضميمه روزنامه رسالت، ص 5. 

[9] فهرست پاره اي از نقدهاي الغدير بر کتب و نويسندگان گوناگون، بدين قرار است:

- رد افتراهاي قُرطَبي و قَسطَلاني به شيعه. (علامه اميني، الغدير، ج 1، ص 228 - 229)

- رد ادعاي نُوَيري و مِقريزي، مبني بر اين که عيد غدير را معزالدوله ديلمي، بدعت نهاد. (همان، ج 1، ص 287 - 289)

- پاسخ به اظهارات و اجتهادات نااستوار ابن حزم اندلسي. (همان، ج 1، ص 323 - 339)

- نقد اظهارات شاه ولي اللَّه هندي در تفسير واژه «مولي» در حديث غدير. (همان، ج 1، ص 361)

- نقد خدشه ابن تيميه بر حديث غدير. (همان، ج 1، ص 247 - 270)

- نقد خدشه ابن کثير به حديث غدير. (همان، ج 1، ص 405 - 411)

- نقد و بررسي تحريف حديث يوم الدار در تفسير محمد بن جرير طبري، تاريخ ابن کثير دمشقي و حياة محمد  صلي اللَّه عليه و آله  نوشته محمد هيکل، وزير فرهنگ اسبق مصر. (همان، ج 2، ص 206 - 207 و 287 - 290)

- رد افتراي دکتر طه حسين مصري به شيعه. (همان، ج 2، ص 252)

- نقد کتاب حياة محمد  صلي اللَّه عليه و آله  نوشته محمد حسنين هيکل. (همان، ج 3، ص 10 - 26)

نقد و بررسي اشتباهات و افترائات پاره اي از نويسندگان: ابن عبدربه اندلسي در العقدالفريد؛ ابوحسين عبدالرحيم خياط معتزلي در الانتصار؛ ابومنصور عبدالقاهر بن طاهر بغدادي در الفَرق بين الفِرَق؛ ابن حزم ظاهري اندلسي در الفصل في المِلَل و النِحَل؛ ابوالفتح محمد بن عبدالکريم شهرستاني در المِلَل والنِحَل؛ ابن تيميه حراني حنبلي در منهاج السنه؛ ابن کثير دمشقي در البداية والنهايه؛ شيخ محمد خضري در محاضرات تاريخ الامم الاسلاميه؛ سيد محمد رشيد رضا صاحب المنار در السنة و الشيعه؛ عبداللَّه علي قصيمي مقيم قاهره در بين الاسلام والوَثَنيه؛ احمد امين مصري در کتاب هاي فجر الاسلام و ضحي الاسلام و ظهر الاسلام؛ محمدثابت مصري در الجولة في ربوع الشرق الادني؛ موسي جاراللَّه در الوشيعة في نقد عقائدالشيعه؛ م. رونلدسن در عقيدةالشيعه. (همان، ج 3، ص 78 - 333)

- نقد اظهارات امير شکيب ارسلان. (همان، ج 3، ص 289)

- رد افتراي عبداللَّه قصيمي به شيعه. (همان، ج 5، ص 49-51)

- بررسي و نقد کارنامه دروغ پردازان و حديث سازان و فضيلت تراشان (سلسلة الکذابين و الوضاعين و ...) در تاريخ اسلام، و فضايل ساختگي آنان در حق ابوحنيفه و ... (همان، ج 5، ص 209 - 378)

- نقد اظهارات ابن تيميه و عبداللَّه قصيمي در خدشه به جواز زيارت قبور پاکان. (همان، ج 5، ص 86 به بعد)

- نقد و دفع شبهه عبداللَّه قصيمي در کتاب الصراع درباره جواز درخواست حاجت از خداوند «به حق انبيا و صالحين.» (همان، ج 7، ص 303 - 305)

- بررسيِ احاديث ساختگيِ غلوآميز و داستان هاي جعليِ خرافي در کتب اهل سنت راجع به خلفاي سه گانه. (همان، ج 7، ص 237 - 329 و ج 8، ص 30 - 97 و ج 9، ص 289 - 396 و ج 10، ص 3 به بعد)

- نقد تحريف ها و شبهات تاريخي درباره حضرت اباذر، صحابي بزرگ و مجاهد پيامبر، در کتاب بلاذري و طبري و ابن اثير و ابن کثير. (همان، ج 8، ص 324 - 386)

- نقد اشتباهات، دروغ ها و جعليات تاريخي نظير افسانه عبداللَّه سبا و ... در کتب مختلف اهل سنت؛ نظير الفتوحات الاسلاميه نوشته سيد احمد زيني دحلان؛ الفتنةالکبري نوشته دکتر طه حسين؛ کتاب عثمان بن عفان نوشته صادق ابراهيم عرجون؛ انصاف عثمان نوشته محمداحمد جاد المولي بک؛ تاريخ الخلفاء نوشته عبدالوهاب نجار؛ عثمان نوشته عمرابونصر؛ تاريخ الخلفاءالراشدين (جزء سوم از کتاب احسن القصص) نوشته سيدعلي فکري؛ و برخي از مستشرقان اروپايي، با عنوان سلسلةالموضوعات والنظر فيها. (همان، ج 9، ص 218 - 264 و ص 292 به بعد)

- نقد فضيلت هاي ساختگي در کتب اهل سنت درباره معاويه و برخي از صحابه، نظير خالد بن وليد و سعد وقاص، و سران صوفيه نظير شبلي. (همان، ج 11، ص 71 - 195). 




درباره : اماکن مکه مکرمه ,غدیــر خـــــــــــم ,الهم صل علی محـــمد و آل محمـــــــد و عجل فرجهم ,مذهبــــــــی ,سیاســـــی ,شخصیت های اسلامی ,علامه امینی (ره) ,

امتیاز : | نظر شما :

مطالب مرتبط
ماجرای برج شیطان در مکه
نکته پایانی جریان غدیر خم
برچسب ها : بخش مهمي از الغدير، به گزارش و نقد عالمانه سخنان کساني اختصاص دارد که، مع الاسف، عناد و تعصب، ديده عقل و انصافشان را کور ساخته و از سرِ بي مهري، بل دشمني با خاندان پيامبر يا محبت به دشمنان آن خاندان، به انکار يا تحريف حقايق پرداخته اند. اميني، محکمه اي شگفت برپا مي کند و اين گونه کسان را با براهيني استوار - که بايد خواند و ديد - يک يک به محاکمه مي کشد و سرانجام، گِل از چهره مهتاب فرو مي شويد. با مشاهده حجم کار اميني در اين عرصه، بايد گفت به راستي، يک تنه، کار يک لشکر کرده است , علامه اميني ,


نوشته شده در 15 / 12 / 1392 توسط مدیر سایت| بازدید : 1093 |

نظرات وبلاگ
نام شما :
آدرس وب سایت :
پست الکترونیک :
ایمیل * (برای عموم نمایش داده نخواهد شد)
پیام شما :
شکلک ها :
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
:
نظر خصوصی
کد امنیتی :
:
نام ارسال کننده : Unknown
____________با عرض پوزش___امکان نمایش این نظر مهیا نیست___________
6 تير 1395 | 23:41
عناوين آخرين مطالب ارسالي

.: Weblog Themes By Music-Day.Info :.

::

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
عضویت سریع


قوانین سایت

کد امنیتی :
مطالب پر بازدید
ورود به سایت بازدید : 2463
عطر انتظار بازدید : 2289
فشن ها در تهران بازدید : 2279
سفری بسوی شام بازدید : 2165
عاشورا و مهدویت بازدید : 2143
نظر سنجی
به نظر شما بهترین سرویس میزبانی وبلاگ در ایران کدام است؟
امکانات وب

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به ایران سرای من مي باشد.

جدید ترین موزیک های روز



طراح قالب

موزیک روز

جدیدترین مطالب روز دنیا